Skórne reakcje polekowe

Skórne reakcje polekowe

Niepożądane reakcje polekowe najczęściej występują po antybiotykach, głównie penicylinach oraz niesteroidowych lekach przeciwzapalnych. Bogata symptomatologia obejmuje osutki plamiste, grudkowe, pokrzywkę, reakcje pęcherzowe, zapalenia naczyń, liszaje i wiele innych. Zazwyczaj nie zagrażają one życiu pacjenta,  ustępując po odstawieniu leku je wywołującego.  

Do zagrażających życiu niepożądanych reakcji na leki należą:
·       AGEP (acute generalized exanthematous pustulosis) – uogólniona osutka krostkowa
Charakteryzuje się gwałtownym wysiewem rozsianych zmian krostkowych, gorączką i neutrofilią.
·       SJS/TEN (acute generalized exanthematous pustulosis) – zespół Stevensa-Johnsona/ toksyczna nekroliza naskórka
Objawia się gorączką i utratą naskórka, która prowadzi do zaburzeń elektrolitowych i metabolicznych, podobnych do spotykanych w rozległych oparzeniach.
·       DRESS (drug reaction with eosynophilia and systemic symptoms) – polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi
Wielopostaciowym zmianom skórnym towarzyszy gorączka oraz objawy ze strony wątroby, nerek, płuc, mięśni, serca, trzustki oraz krwi obwodowej. 
Należy pamiętać, że reakcje polekowe, w tym ciężkie, wystąpić mogą nawet kilka miesięcy od rozpoczęcia terapii. Podstawowym postępowaniem w przypadku niepożądanych reakcji polekowych jest odstawienie powodującego je leku.
Powodem ciężkich, zagrażających życiu reakcji niepożądanych najczęściej są: karbamazepina, kotrimoksazol, allopurynol, fenytoina, fenobarbital, oksykamy, aminopenicyliny, chinolony, hydroksychlorochina, diltiazem oraz zioła chińskie.