Mięczak zakaźny

Spis treści:

Mięczak zakaźny (molluscum contagiosum) wywołany jest wirusem z grupy ospy. Jest to schorzenie powszechne i bardzo zakaźne. Dotyczy głównie dzieci, przenosi się drogą kontaktową. Objawy dotyczą wyłącznie skóry. Okres wylęgania wynosi średnio 2-7 tygodni, czasami może trwać jednak nawet parę miesięcy.

U dorosłych choroba przenosi się często drogą kontaktów seksualnych, może mieć też związek z zaburzeniami odporności, na przykład z AIDS.

Objawy

Typowy mięczak zakaźny charakteryzuje się małymi grudkami barwy cielistej , wielkości kilku milimetrów, z charakterystycznym zagłębieniem w części centralnej. Najczęściej zlokalizowane są w rejonie pach, pachwin, szyi, tułowia. Wykwity mogą być mnogie, zlokalizowane w grupach lub wzdłuż lini zadrapania – co określa się mianem pseudoobjawu Kobnera. Grudki mięczakowe mogą ulegać także wtórnym zakażeniom bakteryjnym. U dzieci z AZS – atopowym zapaleniem skóry, wystąpić może rozsiana, mnoga postać mięczaka.

U dorosłych osób mięczak zakaźny lokalizuje się najczęściej w okolicy narządów płciowych.

Rozpoznanie

Rozpoznanie mięczaka jest łatwe ze względu na bardzo typowy obraz choroby. W przypadkach wątpliwych bardzo dużą wartość diagnostyczną ma badanie histopatologiczne, które w jednoznaczny sposób potwierdza rozpoznanie. Pod mikroskopem widać bowiem bardzo charakterystyczne ciałka mięczakowe otoczone rozrośniętym naskórkiem.

Leczenie

Mięczak zakaźny z reguły ustępuje samoistnie, dlatego też preferuje się metody mało obciążające i niepozostawiające blizn.

Najlepszą i najskuteczniejszą metodą leczniczą jest fizyczne usunięcie grudek mięczakowych, Najczęściej zabieg ten wykonuje się specjalną łyżką chirurgiczną. Usunięcie jest średnio bolesne, warto jednak przed zabiegiem znieczulić okolicę zmian przy pomocy Emli lub chlorkiem etylu. U dorosłych znieczulenie nie jest konieczne, natomiast u bardzo małych dzieci z licznymi zmianami konieczne może być nawet znieczulenie ogólne.