Obrzęk naczynioruchowy Quinckego

Spis treści:

Obrzęk naczynioruchowy Quinckego jest reakcją podobną do pokrzywki. Dotyczy jednak głębszych warstw skóry. W obrębie skóry właściwej i tkanki podskórnej dochodzi do zwiększenia przepuszczalności naczyń krwionośnych i obrzęku tkanek. Jeśli obrzęk dotyczy krtani, może dojść do zwężenia (obturacji) dróg oddechowych i śmierci z uduszenia.

Obrzęk naczynioruchowy Quinckego – przyczyny

Za kaskadę zjawisk prowadzących do obrzęku odpowiedzialna jest IgE zależna reakcja immunologiczna, wyzwalana przez alergeny. Do najważniejszych z nich należą : lateks, pyłki, niektóre pokarmy (np. orzechy), oraz jady owadów błonkoskrzydłych. Reakcję Quinckiego mogą też wywołać niektóre czynniki nieimmunologiczne jak leki czy czynniki fizykalne.

Objawy

Głównym objawem jest obrzęk, którego najczęstszą lokalizacją są:

  • twarz – wargi i powieki
  • kończyny, tułów, okolice narządów płciowych
  • jama ustna – język, podniebienie miękkie
  • układ oddechowy – głośnia, krtań (stan zagrożenia życia)
  • układ pokarmowy – objawy niedrożności, ból, nudności, wymioty, biegunka
  • układ moczowy – pęcherz moczowy: uczucie silnego parcia
  • równoległy wysiew bąbli pokrzywkowych (90%)

Leczenie

Najskuteczniejsze są leki przeciwhistaminowe. W przypadku wystąpienia obrzęku krtani, konieczne jest podanie leków ratujących życie w SOR.

Inne postaci obrzęku naczynioruchowego

  • obrzęk naczynioruchowy wrodzony – spowodowany niedoborem inhibitora esterazy C1
  • obrzęk naczynioruchowy nabyty – spowodowany zużyciem inhibitora esterazy C1