Spis treści:
Do zakażenia u ludzi dorosłych dochodzi głównie drogą kontaktów seksualnych. Okres wylęgania wynosi średnio 3-6 mięsięcy. Głównym objawem są różowo-brązowe grudki o brodawkującej powierzchni. Są one miękkie i często uszypułowane.
W leczeniu kłykcin stosuje się metody niezabiegowe (Condyline, Aldara) oraz zabiegowe – chirurgia, kriochirurgia, elektrokoagulacja, laser.
W naszej Klinice specjalizujemy się w laserowym usuwaniu kłykcin, używamy wysokiej klasy laser chirurgiczny CO2. Zabieg laserowy jest optymalną procedurą pod względem wygody dla pacjenta. Podstawową zaletą zabiegu laserowego jest natychmiastowe usunięcie ognisk – przeciwieństwie do kriochirurgii czy użycia środków chemicznych, po zastosowaniu których czekamy aż kłykciny ulegną martwicy i „odpadną”. Ma to podstawowe znaczenie pod względem pozabiegowego komfortu i higieny. Znieczulenie Lignokainą czyni zabieg bezbolesnym, a późniejsza rana ma charakter szybko gojącej się suchej nadżerki. Poza przemywaniem Octeniseptem, nie wymaga ona specjalnej pielęgnacji. Należy pamiętać że kłykciny kończyste są chorobą wirusową i u pewnego odsetka pacjentów, mimo perfekcyjnie wykonanego zabiegu, może dojść do nawrotów choroby.
Kłykciny kończyste, inaczej brodawki narządów płciowych, wywołane są epidermotropowym wirusem brodawczaka ludzkiego – human papilloma virus (HPV). Do tej pory wyizolowano ponad 100 typów wirusów HPV, z których około 35 typów wykazuje powinowactwo do okolic narządów płciowych. Wielu z nich przypisuje się rolę w patogenezie nowotworów złośliwych narządów płciowych, osoby zakażone wirusem brodawczaka ludzkiego chorują na te nowotwory częściej od innych.
Rozróżnia się dwie główne grupy wirusów HPV:
Wirusy z małym potencjałem to głównie 2 typy: HPV 6 i HPV 11. Około 90% procent brodawek płciowych wywołanych jest przez te dwa typy wirusów brodawczaka ludzkiego. Ich potencjał do wywołania nowotworu złośliwego jest niewielki.
HPV z wysokim potencjałem wywołania nowotworu złośliwego:
W grupie tej rozróżniamy wirusy, których potencjał do wywołania nowotworu złośliwego jest średni – to między innymi wirusy HPV 33,HPV 35, HPV 39, HPV 40, HPV 43, HPV 45, HPV 51, HPV 52, HPV 53, HPV 54, HPV 55, HPV 56, HPV 58.
Wirusy brodawczaka ludzkiego wysokiego ryzyka wywołania nowotworu złośliwego narządów płciowych – to typy HPV 16 -i HPV 18. Ponad siedemdziesiąt procent nowotworów złośliwych szyjki macicy, pochwy i prącia są przez nie wywołane.
Wirusy brodawczaka ludzkiego przenikają przez mikrouszkodzenia w naskórku lub błonach śluzowych i zasiedlają komórki warstwy podstawnej. Okres wylęgania się choroby wynosi od trzech tygodni do dziewięciu miesięcy.
Najczęściej zaatakowane okolice to prącie, okolica wzgórka łonowego, wargi sromowe, pochwa, okolica perineum, okolice okołoodbytnicze. Niekiedy zmiany rozwijają się w innych okolicach, takich jak jama ustna, krtań, tchawica. Większość zmian ustępuje samoistnie w ciągu dwóch lat, bez żadnego leczenia. Do czynników zwiększających ryzyko infekcji wirusami brodawczaka ludzkiego należą; palenie papierosów, stosowanie antykoncepcji doustnej, duża liczba partnerów seksualnych, wczesne rozpoczęcie współżycia płciowego.
Brodawki płciowe są jedną z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową. Prawie 50% osób aktywnych seksualnie ulega zakażeniu w jakimś momencie swojego życia.
U 75% nieleczonych pacjentów, brodawki wirusowe ustępują samoistnie w ciągu 2 lat.
W dużej części przypadków brodawki płciowe nie poddają się leczeniu lub nawracają po terapii.
Nawroty choroby po leczeniu sięgają około 50% pacjentów i są spowodowane:
Istnieje kilka metod wykrywających zakażenie wirusem HPV. Są to:
U kobiet umiejscowione są głównie w okolicy ujścia szyjki macicy a u mężczyzn na napletku. Wywołane często przez onkogenne typy HPV 16/18. U pań może oznaczać to pierwszy etap rozwoju raka szyjki macicy. Widoczne zmiany po zastosowaniu 5% kwasu octowego przybierają charakterystyczny białawy wygląd co pozwala na ich rozpoznanie. Inną metodą rozpoznania kłykcin płaskich jest wykonanie kolposkopii czyli specjalistycznego badania ginekologicznego oceniającego szyjkę macicy przy uzyciu mikroskopu z oświetleniem.
Kłykciny kończyste są powszechną chorobą przenoszoną drogą płciową, wywołaną przez brodawczaka ludzkiego (HPV), głównie typy 6 i 11. Szczyt zachorowań przypada na grupy wiekowe 15-49 lat, zwłaszcza 20-29 lat. Częściej występują u osób aktywnych seksualnie.
Objawiają się jako zmiany skórne i śluzówkowe, często zlokalizowane na zewnętrznych narządach płciowych, w okolicy odbytu, rzadziej w jamie ustnej. Mogą mieć różną morfologię: od małych, płaskich grudek do dużych, kalafiorowatych mas. Zmiany zazwyczaj są bezbolesne, ale mogą powodować świąd, krwawienie, upławy lub dolegliwości bólowe, zwłaszcza podczas aktywności seksualnej. Rozpoznanie stawia się na podstawie badania klinicznego, wspartego dermatoskopią i w niektórych przypadkach badaniem histopatologicznym. Ważne jest różnicowanie kłykcin z innymi zmianami, takimi jak rak kolczystokomórkowy. Leczenie kłykcin kończystych jest złożone i często wymaga indywidualnego podejścia. Dostępne są różne metody, takie jak krioterapia, laseroterapia, elektrokoagulacja, wycięcie chirurgiczne oraz leczenie farmakologiczne. Wybór metody zależy od rozmiaru, lokalizacji i liczby zmian, a także preferencji pacjenta. Nawroty są częste, dlatego kluczowe jest monitorowanie pacjenta po leczeniu. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć zmiany mogą nawracać i wymagać powtórnych interwencji. W niektórych przypadkach (zwłaszcza przy zakażeniu typami wysokiego ryzyka) istnieje ryzyko progresji do zmian przednowotworowych lub nowotworowych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi konieczności długoterminowej obserwacji i ewentualnych badań przesiewowych.
Jest to choroba skóry wywołana przez wysokoonkogenne typy HPV, najczęściej 16 i 18. Objawia się jako liczne, różowe lub brązowe grudki, które mogą występować na narządach płciowych, w okolicy odbytu oraz na skórze tułowia. Zmiany te, choć wyglądają łagodnie, mają potencjał zezłośliwienia do raka płaskonabłonkowego, co wymaga diagnostyki i leczenia.
Typowo zlokalizowane w okolicy odbytu oraz pod napletkiem. Zwykle wywołane przez HPV 6/11. Zmiany osiągają duże rozmiary, mogą nawet prowadzić do przecięcia ciał jamistych prowadząc do krwotoków. Przy zmianach takiej wielkości może również dojść do owrzodzenia napletka. Brodawki olbrzymie mimo typowych cech dla brodawek w początkowej fazie, z czasem przekształcają się w raki kolczystokomórkowe, które są trudne do zdiagnozowania nawet w badaniu histopatologicznym. Tego typu zmiany, szczególnie przebiegające z uszkodzeniem tkanek należy usunąć w całości lub wykonać rozległą biopsję.
To rodzaj zmian brodawkowych, które mogą występować w jamie ustnej, szczególnie na języku, błonie śluzowej policzków i warg. Są często wywoływane przez HPV i mają różny wygląd – od małych, białych grudek do większych, kalafiorowatych zmian. Wymagają różnicowania z innymi patologiami jamy ustnej. Są trudne w leczeniu choć potrafią ustępować samoistnie.