Przebarwienia skóry


Melasma

Schorzenie to polega na ciemniejszym zabarwieniu, hiperpigmentacji obszarów eksponowanych na promieniowanie słoneczne. Przebarwienia są zazwyczaj symetryczne, przybierają postać brązowawych plam, od niewielkich do rozlanych, obejmujących duże obszary skóry. Najczęściej spotykamy je na policzkach, powiekach, podbródku, czole.

Chloasma jest synonimem, używanym niekiedy do definiowania przebarwień powstających w trakcie ciąży. Termin ten wychodzi już powoli z użytku.

Przyczyny

Patofizjologia rozwoju schorzenia nie została do końca poznana. Bezpośredni związek z hormonami żeńskimi wydaje się być oczywisty, o czym świadczy częste pojawianie się przebarwień podczas ciąży, oraz w trakcie zażywania doustnych środków antykoncepcyjnych. Statystycznie rzecz ujmując, nawet 50% przypadków melasmy pojawia się podczas ciąży. Innymi czynnikami wpływającymi na rozwój schorzenia wydają się być leki fotouczulające, zaburzenia funkcjonowania jajników lub tarczycy, oraz niektóre kosmetyki.

Najpoważniejszym czynnikiem sprawczym jest promieniowanie ultrafioletowe, związane z ekspozycją na światło słoneczne. Promieniowanie UV stymuluje produkcję hormonu alfa MSH ( melanocyte-stimulating-hormone), kortykotropiny, niektórych interleukin oraz  endotelin . Wszystkie te czynniki współdziałają w pobudzaniu produkcji melaniny, której nadmiar jest przyczyną przebarwień.  Podkreślić należy, że z tych powodów, restrykcyjne unikanie promieniowania słonecznego jest bezwzględnym warunkiem uzyskania jakiekolwiek poprawy podczas leczenie melasmy.

Histopatologia

Obraz histopatologiczny przedstawia zwiększone depozyty melaniny w naskórku raz skórze właściwej, liczba melanocytów zazwyczaj jest normalna, choć mogą one być większe. W naskórku melanina zdeponowana jest w keratynocytach warstwy podstawnej, melanina w skórze właściwej znajduje się wewnątrz makrofagów, skupiających się często wokół małych naczyń krwionośnych.

Podkreślić warto, że melasma nie powoduje większego ryzyka zachorowania na czerniaka skóry.

Leczenie

Leczenie jest trudne i nie może być prowadzone za szybko, gdyż wszelkie gwałtowne próby leczenia mogą pogorszyć sytuację, doprowadzając do jeszcze większych przebarwień. Dermatolodzy stosują  dwie linie leczenia, z których pierwsza to długotrwałe leczenie środkami zewnętrznymi. Drugą linią, stosowaną przy braku efektów leczenia zewnętrznego, są agresywniejsze metody peelingowe i laserowe. Ich stosowanie wymaga dużego  doświadczenia i ostrożności, gdyż efekty są często mało przewidywalne i obarczone powikłaniami.