Łysienie


łysienie

Podział

Łysienie może mieć charakter  trwały lub przemijający.  Do najczęstszych jego postaci  należą:

  •  androgenowe męskie
  •  androgenowe kobiet
  •  plackowate

Łysienie androgenowe męskie to trwała utrata włosów, rozpoczynająca się w zakolach czołowych i w okolicy ciemieniowej.  Schorzenie jest niemal normą u mężczyzn powyżej 50 roku życia. Leczenie tradycyjne  jest zazwyczaj mało skuteczne, dobrą metodą jest chirurgiczny przeszczep włosów z okolicy potylicznej.

Androgenowa utrata włosów u  kobiet występuje rzadko, jest w swej postaci zbliżone do łysienia męskiego. Zaznacza się tu istotny wpływ czynników genetycznych w połączeniu z niektórymi czynnikami prowokującymi np. detergentami. Leczenie powinno obejmować w głównej mierze ich eliminację,

Łysienie plackowate

Duże znaczenie mają czynniki psychologiczne ze stresem na pierwszym miejscu. Utrata włosów jest zazwyczaj przejściowa, schorzenie niestety ma czasami przebieg długotrwały. Leczenie jest złożone, stosuje się różne metody m.in. ostrzykiwanie triamcymolonem, krichirurgię, fototerapię.

Na dołączonym wyżej slajdzie widać fragment ogniska wyłysienia. Zdjęcie zrobiono specjalnym dermatoskopem w powiększeniu dziesięciokrotnym. Widać zachowane ale puste mieszki włosowe, co jest oznaką iż możliwy jest całkowity odrost włosów w przyszłości. W przypadku łysienia bliznowaciejacego, kiedy mieszki włosowe są zniszczone, odrost włosów jest niemożliwy.

Łysienie bliznowaciejące i bez bliznowacenia

Najważniejszy podział łysienia obejmuje jego dwie główne formy – bez bliznowacenia i z bliznowaceniem. W łysieniu z bliznowaceniem mamy trwałe uszkodzenie/zniszczenie mieszka włosowego i zastąpienie go tkanką łączną. W tym przypadku odrost włosów jest niemożliwy, jedyną dostępną metodą leczniczą jest przeszczep .

Podział :

1 . Postaci łysienia bez bliznowacenia:

  •  plackowate
  •  androgenowe
  •  telogenowe
  •  anagenowe
  • zespół łatwo wypadających włosów anagenowych
  • trichotilomania
  • utrata włosów na potylicy noworodków
  • łysienie z pociągania i ucisku
  • łysienie spowodowane stanem zapalnym skóry

2.Postaci łysienia z bliznowaceniem

  • w przebiegu tocznia rumieniowatego
  • w przebiegu liszaja płaskiego ( +FFA)
  • pseudopalade
  • folliculitis decalvans
  • folliculitis at periffoliculitis abscedens et suffodiens
  • w przebiegu twardziny
  • w przebiegu reakcji przeszczep przeciwko gospodarzowi
  • w przebiegu sarkoidozy
  • w przebiegu grzybicy
  • zmiany typu keratosis piliaris
  •  mucinosis follicularis

Łysienie w przebiegu tocznia

W postaci skórnej tocznia rumieniowatego (DLE – discoides lupus erythromatosus) skóra owłosiona głowy zajęta jest w około 30% przypadków. Wokół mieszków włosowych w obrazie histopatologicznym spotyka się nacieki limfocytarne oraz zwyrodnienie wodniczkowe i zanik naskórka. Podstawowe leczenie obejmuje doogniskowe aplikacje silnie działających kortykosteroidów.

Łysienie w przebiegu liszaja płaskiego

Łysienie  przebiega często pod postacią FFA – frontal fibrosing alopecia – łysienie czołowe z włoknieniem.  Przesunięciu ulega linia owłosienia na czole, choroba często dotyczy kobiet w okresie postmenopauzalnym.

Pseudopelade

Słowo „pelade” wywodzi się z języka francuskiego i oznacza łysienie plackowate. Pseusopelade, czyli łysienie plackowate rzekome jest zupełnie inną jednostką chorobową, którą część badaczy uznaje za schyłkową postać liszaja płaskiego. Typowe ogniska wyłysienia przybierają postać ” śladów stóp na śniegu”, w badaniu histopatologicznym widoczne są pasmowate ogniska zwłóknienia w miejscu mieszków włosowych.

Folliculitis decalvans

Ogniska wyłysienia pojawiają się początkowo na szczycie głowy, poprzedzone zapalnymi zmianami w okolicach przymieszkowych.  W ogniskach wyłysienia widoczne są zachowane kępki włosów, składających się na  charakterystyczny objaw „pędzla”. Podstawą leczenia są odpowiednio dobrane antybiotyki, gdyż w zmianach skórnych zazwyczaj wykrywa się gronkowca złocistego.

 

Łysienie plackowate

Łysienie plackowate – ostrzykiwanie specjalnym preparatem z triamcynolonem

 

Łysienie – ciekawostki

  • około 50 % kobiet boryka się z różnymi postaciami łysienia
  • 40% mężczyzn ma widoczne oznaki łysienia w wieku 35 lat, 65% w wieku 60 lat, 80% w wieku 80 lat
  •  najczęstszą postacią łysienia jest łysienie androgenowe
  • normą u każdego człowieka jest utrata około 100 włosów dziennie
  • łysienie plackowate dotyka około 1% populacji
  • 47% pacjentów poświęciło by całe swoje oszczędności by odzyskać owłosienie
  • 30% pacjentów zrezygnowało by z seksu  by odzyskać owłosienie

 

 

Łysienie plackowate

Łysienie plackowate – obraz trichoskopowy

 

 

Dissecting folliculitis

Dissecting folliculitis

 

FFA - łysienie czołowe bliznowaciejące

FFA – łysienie czołowe bliznowaciejące – obraz dermatoskopowy