AIDS


AIDS  ( acquired immunodeficiency syndrom) – zespół nabytego upośledzenia odporności wywołany jest zakażeniem wirusem upośledzenia odporności – HIV ( human immunodeficiency virus). Powoduje on zmniejszenie liczby limfocytów T CD4 i upośledzenie odporności organizmu na zakażenia i nowotwory. Efektem tego jest pojawienie się zespołu objawów w postaci infekcji oportunistycznych i nowotworów. WIrus przenoszony jest głównie drogą kontaktów seksualnych.

AIDS HIV wirus

AIDS – historia

Pierwsze przypadki zachorowań na AIDS miały miejsce w latach 70. i 80tych XX wieku. Chorowali mężczyźni o orientacji homoseksualnej oraz narkomani, wśród objawów dominowały zapalenia płuc, mięsak Kaposiego i wrzodziejąca postać opryszki zwykłej. Po rozpoczęciu prac badawczych, okazało się, że wirus HIV jest bardzo zbliżony budową do małpich wirusów SIS – wywołujących u tych zwierząt bardzo podobną do ludzkiego AIDS chorobę. Ostatecznie udowodniono, że człowiek zaraził się wiruem od małp, nie do końca jest jednak jasne, w jaki sposób małpi wirus zaadapował się do bytowania w ludzkim organizmie.

Obraz kliniczny

Wirus HIV powoduje upośledzenie odporności, objawy choroby są więc wynikiem szybko rozwijających się infekcji i nowotworów. Należą do nich:

  • zakażenia pierwotniakowe – toksoplazma, kryptospiroza
  • zakażenia grzybicze – kandydoza, zakażenia Pneumocystis jiroveci, kokcydiomikoza, kryptokokoza, histoplazmoza, izosporoza
  • zakażenia bakteryjne – Mycobacterium, Solmonella
  • zakażenia wirusowe – cytomegalia, opryszczka, polioma JC
  • nowotwory – rak szyjki macicy, mięsak Kaposiego, chłoniak Burkita, chłoniak immunoblastyczny

Leczenie i rokowanie

AIDS nie jest obecnie chorobą oznaczającą, jak kiedyś, wyrok szybkiej śmierci. Opowiednie leczenie powoduje, że chory przeżywa wiele lat, często umierając z innych przyczyn. Podstawowym problemem jest dostępność leków w ubogich krajach afrykańskich, w których wciąż umierają setki tysięcy nieleczonych pacjenów, w dużej liczbie – dzieci.

Leczenie oparte jest na lekach antyretrowirusowych – tenofowir, zodowudyna, sakwinawir, enfuwirtyd i inne. Preferowaną zasadą jest; działać mocno, działać wcześnie, czyli uderzać w wirusa dużymi dawkami leków jak najwcześniej po podejrzeniu zakażenia.

Profilaktyka

Trudno jest się zarazić AIDS, prawdopodobieństwo zakażenia przy odbyciu stosunku płciowego z nosicielem wynosi 1: 500. Nie oznacza to jednak, że pierwszy kontakt nie  spowoduje infekcji. Najprostszą metodą jest używanie prezerwatyw i unikanie przypadkowych kontaktów seksualnych.